ત્યાગ

ગામમા ઘણા બધા ફરસાણ વાળા હોવા છતાં હું છેક રેલ્વે સ્ટેશન પાસે આવેળલી ‘ક્રીશ્ના ફરસાન માર્ટ’ મા ગાંઠીયા લેવા આવું છુ. જો કે મારી એકલતા દુર કરવા, ખુદ થી બહુ દુર ભાગવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો છુ.રેલ્વે પ્લેટફોર્મ પર ટ્રેન આવીને ઉભી રહી.ગાંઠીયા હજી ગરમાગરમ તળાતા હતા.મારી નજર પ્લેટફોર્મ પરથી પોતાનો સામાન લૈ ને આવી રહેલી માધવી પર પડી.હજી એટલી જ સુન્દર એટલી જ સોમ્ય અને રોચક .હજી મન થાય કે બસ જોયા જ કરું તેને ! તે રેલ્વે સ્ટેશન ની બહાર આવી રીક્ષા ની રાહ જોઇ રહી છે.

” અરે માધવી! કેમ છો?” મે પુછ્યું પરંતુ તેની આંખોમાં આંખો ના મેળવી શક્યો

“મજા છે.” બહુ જ ફિક્કો જવાબ તેણે આપ્યો

”ઘણા સમયે મળ્યા” મે વાત વધારવા નુસ્ખો કર્યો

”હા” તેનો જવાબ માત્ર હા....

”માધવી હજી મારાથી નારાજ છો?” મે પુછ્યું

”અરે માનવ તુ કેવો માણસ છો? તારી યાદો થી દુર જવા હું આટલા દુર પરણી ગયી.તારા કારણે હું મારા માતા-પીતાની નજરો માં હલકી થયી ગયી.આખુ ઘર કેહતું હતુ કે તુ મારા લાયક નથી. હુ મારા પરિવાર ની સામે થૈ ગૈ.અને તુ ............

"માત્ર કાયર બિકણ અને ડરપોક “તે મારી આંખોમા આંખો નાખી ને બોલી.

થોડીવાર બન્ને મૌન રહ્યા ત્યાં જ મારુ ફરસાણનુ પાર્સલ લૈ ને ક્રીશ્ના વાળાનો માણસ આવ્યો.

“માધુ, તારે ઘરે જ જવુ છે ને.ચાલને હુ ઘરે જ જાઉ છુ .ચાલ તને લિફ્ટ આપી દઉ” મે હિમ્મત કરી ને કહ્યુ

”ના હુ મારી રીતે ચાલી જાઇશ.”

”અરે માધુ આપણી મંજીલ એક જ છે અને મારે તને ક્યા ઉપાડીને લૈ જવી છે ગાડી છે .”

”કદાચ મંજીલ એક હશે પણ હવે રસ્તા અલગ અલગ છે”તેણે મારી સામે એક અણગમા થી જોયુ.અને જોર થી બોલી “રીક્ષા.... રીક્ષા... રીક્ષા....” એક રીક્ષાવાળો આવ્યો તે ચાલી ગૈ એકવાર પણ પાછુ વળી ને નો જોયુ.

માત્ર કાયર ડરપોક બિક્ણ ..... તેના શબ્દો મારા કાન મા ગુંજી રહ્યા હતા.મે મારુ માથુ સ્ટેયરીંગ વ્હીલ પર નમતુ મુક્યુ. હુ જે બધુ ભુલી જવા માંગુ છુ તે બધુ જ યાદ આવે છે તે રાતે માધવી ના ભાઇ મારી પાસે આવ્યા હતા કેમ યાદ આવે છે તે ?

“માનવ તુ સારો માણસ છો મારી બહેન તારા પ્રેમમા ગાંડી થઇ ગઇ છે.પ્લીજ તુ એને સમજાવ અમે તેના માટે કેટલાય સારા છોકરાઓ બતાવીએ છીએ પણ એ તારા કારણે કોઇ ને હા નથી પાડતી.”માધવી ના ભાઇ મને સમજાવવા નો પ્રયાસ કરી રહ્યા હતા

”ભાઇ અમે એકબીજા ને પ્રેમ કરીએ છીએ. હુ શા માટે તેને સમજાવુ કે બીજા સાથે પરણીજા. અને તે મારા વગર રોઇ રોઇ ને મરી જશે.હુ તેને દુખી કરવા નથી માંગતો.” મે કહ્યુ

“ હા તો કરી લો લગ્ન જીવો સાથે માનવ તું વિક્લાંગ છો મારી બહેન સાવ નોરમલ છે.તુ કૈ રીતે તેને ખુશ રાખી શકીશ. જ્યારે પ્રેમનો નશો ઉતરશે ત્યારે તે જ માધવી તારા માટે નહી પણ તારી સાથે રોઇ રોઇ ને મરી જશે. માનવ હવે નીર્ણય તારે લેવાનો છે .તારી સાથે રહી ને રડે કે પછી બીજા સાથે સુખી રહીને તારા માટે રડે.”

હુ જબકી ગયો.મે સ્ટીયરીંગ વ્હીલ પરથી મારુ માથુ ઉપાડ્યુ.મારી નજર સાઇડ કાચ પર પડી.અરીસો રડતો રડતો મને જોય રહ્યો છે.અને હુ મારા નહિ રડી શકાયેલા આંસુઓ જોઇ જોઇને થીજી રહ્યો છું!

gujarati@pratilipi.com
080 41710149
સોશિયલ મિડિયા પર અમને ફોલો કરો
     

અમારા વિશે
અમારી સાથે કામ કરો
ગોપનીયતા નીતિ
સેવાની શરતો
© 2017 Nasadiya Tech. Pvt. Ltd.